Het Apeldoornse Bosch Preview

Startpunt van de tour bij Herinneringscentrum Apeldoornsche Bosch

In 1933 wordt de kinder- en jeugdafdeling van Het Apeldoornsche Bosch geopend: het Paedagogium Achisomog. Margaretha Swart belandt in 1942 in het Paedagogium.

Sport en spel zijn een belangrijk onderdelen van de behandeling van de patiënten. Voormalig medewerker Sal van Son vertelt over arbeidstherapie.

In the Hannah Pavilion wealthier female patients received first class care. The young nurse Claartje van Aals worked in this first class pavilion.

In de Joodse inrichting kunnen de patiënten leven volgens de regels van het Joodse geloof. Het Apeldoornsche Bosch heeft ook een eigen synagoge.

Veel werknemers wonen op het terrein. Verplegend personeel woont in de paviljoens en de artsen en directie hebben een eigen woning.

In de loop der jaren groeit Het Apeldoornsche Bosch en in de eerste jaren van de oorlog voelen mensen zich er nog veilig.

Het Apeldoornsche Bosch was afgelegen, maar had veel contacten met het dorp Apeldoorn en met de rest van de buitenwereld. Met het toenemen van de maatregelen tegen Joden in 1941 en 1942 worden zij echter steeds meer uitgesloten van deelname aan de maatschappij.

In januari 1943 wordt duidelijk dat de dagen van Het Apeldoornsche Bosch geteld zijn. De personeelsleden komen voor de keuze te staan: onderduiken of blijven?

Vanuit de centrale keuken worden tot op de laatste avond maaltijden verzorgd voor alle paviljoens.

Claartje van Aals heeft besloten bij de patiënten te blijven. In paviljoen G wacht ze in grote onzekerheid op wat komen gaat…

De Ringlaan is de weg die alle gebouwen van Het Apeldoornsche Bosch verbindt. In de nacht van 21 op 22 januari 1943 verzamelen zich hier de vrachtwagens voor het transport van de bewoners. Sal van Son weet te ontsnappen.

In het Ontspanningsgebouw zijn vlak voor de ontruiming de laatste Joodse Apeldoorners bijeengebracht om tegelijk met de bewoners van Het Apeldoornsche Bosch naar het station te worden afgevoerd.